یادش به خیر . ۴ سال پیش وقتی کتاب اینترنت ایرانی را می‌نوشتم سعی خودم را کردم تا حد ممکن هر چیزی را که به درد بخور است در آن بیاورم . تا حدی هم شاید موفق بودم . اما حالا بعد ۴ سال و ۵ نوبت چاپ این کتاب و جذب علاقمندان فراوان تا حدی که برخی دانشگاهها از این کتاب بعنوان منبع درسی استفاده کرده‌اند ، اعتراف میکنم که برای تجدید چاپ آن بسیار به مشکل افتاده‌‌ام . مشکل از این جهت که این کتاب نیاز به ویرایش دارد و خودم قبول میکنم که برخی مطالب که آنموقع به روز بودند الان دیگر اصلا کاربردی در اینترنت ندارند و برخی سایتها که در آن زمان معرفی شده بودند اصلا دیگر وجود ندارند یا دچار تغییرات کلی شده اند . منتها از آن مهمتر این است که این بار نمیدانم چی بنویسم ؟

یعنی میدانم ها ولی آنقدر در این ۴ سال اینترنت گسترده شده است و هزاران نوع کاربرد جدید به آن اضافه شده است که دیگر نمیتوان حتی گلچینشان کرد ! ۴ سال پیش تقریبا نه اثری از یوتیوب بود و نه فیس بوک و نه توییتر و نه از صدها سایت معروف جهانی امروزی . یاهو و گوگل و برخی دیگر هم که آنموقع توی کتاب مطرح شد برخی کاربردهایشان الان آنقدر بزرگ و پیچیده شده اند که دیگر نمیتوان انتخابشان کرد .

از طرفی مشکل اصلی دیگر در ایران ( که این کتاب باید آن را در نظر بگیرد چون اینترنت ایرانی نام دارد ! ) این است که الان برخی از این سایتهای معروف و البته لازم برای حرفه ای ها فیل تر !‌ شده اند و اگر هم برایشان مطلب بنویسی چون اغلب افراد تازه کار بلد نیستند از این مانع بگذرند برایشان کاربردی نخواهد داشت !‌ اگر هم بخواهی عبور از فیل تر را بنویسی که مجوز نمی دهند . تعجب کردنی نیست اگر بدانید من برای یک کتاب جیبی ۱۸۰ صفحه ای که فقط در مورد چت نوشته شده است الان نزدیک ۱۱ ماه است منتظر صدور مجوز چاپ هستم و هنوز کارشناس محترم نتوانسته این کتاب را بخواند و نظر بدهد ! حالا بفرمایید تکلیف من نویسنده علاقمند به اینکه اینها را بنویسم و به دیگران یاد بدهم چیست ؟ تازه بماند اینکه حتی اگر این کتاب مجوز بگیرد و چاپ شود و پخش گردد و پولش به دست بنده برسد حداقل یکسال خواهد گذشت و در این مدت من از کجا باید زندگی کنم !؟!

این است سرنوشت کسی که علاقمند است دانسته های خود را به زبان ساده برای دیگران یاد دهد ……